امپرسیونیسم

هنر امپرسیونیسم سبکی از نقاشی است که در اواسط دهه‌ی اول قرن نوزدهم ظهور کرد و بر احساس و ادراک لحظه‌ای هنرمند از یک صحنه تأکید دارد. این مکتب معمولاً از طریق استفاده از نور و بازتاب آن، ضربه‌های کوتاه قلم بر روی بوم و جداسازی رنگ‌ها، و تأکید بر ترسیم دقیق نور و بازتاب های آن مخاطب را جذب می‌کند.

 نقاشان امپرسیونیست ، اغلب از زندگی مدرن به‌ عنوان موضوعات نقاشی خود استفاده می‌کردند و از نور و حرکت به‌ گونه‌ای بهره می‌بردند که پیش از این سابقه نداشت.

امپرسیونیسم شیوه‌ی جدیدی از نگاه کردن به جهان را خلق کرد.

این سبک راهی برای مشاهده‌ی شهرها، حومه‌ها و مناطق روستایی به ‌عنوان بازتابی از مدرنیزاسیون بود که هرکدام از این هنرمندان آن را درک می‌کرد و می‌خواست آنها را از نگاه خود به تصویر بکشد و مدرنیته تبدیل به موضوع اصلی آنها برای نقاشی شد.  موضوعاتی از زندگی معاصر نظیر کافه‌ها و زندگی خیابانی و لذت‌های زندگی روستایی ، رقصنده‌ها، خوانندگان و کارگران دادند.

امپرسیونیست‌ها تلاش کردند تا تغییر سریع نور طبیعی در روز را از طریق نقاشی در فضای باز به ثبت برسانند.

 آنها رنگ‌ها را به‌جای ترکیب بر روی پالت، بر روی بوم نقاشی با یکدیگر ترکیب کردند و به‌ سرعت رنگ‌های مکمل خیس را برای خلق رنگ‌دانه‌های ترکیبی جدید بر روی هم کشیدند. امپرسیونیست‌ها برای دستیابی به نمایی که خواهان آن بودند، تکنیک رنگ‌های شکسته را خلق کردند. آنها در این تکنیک فضاهایی در لایه‌های بالایی برای نمایش رنگ‌های زیرین به جا گذاشتند و شیوه‌ی هنرمندان قدیمی برای رنگ زنی غلیظ و شدید را رها کردند.